Verona ligt in het centrum van de wijnregio Veneto. Rond de stad vind je verschillende wijngebieden.
- Valpolicella ligt direct ten noorden en westen van de stad. (rood oa Amarone)
- Soave ligt ten oosten van Verona. (droog wit)
- Bardolino vind je dan weer aan de oostkant van het Gardameer. (licht rode wijnen)
- Custos & Lugana bevinden zich ten zuidwesten van de stad. (wit)
De Veronese keuken kenmerkt zich door eerder ongepolijste, robuuste smaken. Het is een eerlijke keuken met veel comfort food die gebruik maakt van lokale producten van het omliggende platteland. Italië wordt vaak geassocieerd met pasta, hier ligt de nadruk op polenta en risotto.
Gnocchi di Patate (kleine deegkussentjes van gekookte aardappelen, bloem en een ei) zijn een essentieel onderdeel van de lokale cultuur en geschiedenis. Verona claimt de oorsprong ervan.
Risotto all'Amarone is een romige risotto van Vialone Nano rijst, met toevoeging van midollo (ossenvleesmerg), warme Amarone, hete runderbouillon die een goed 16 minuten omgeroerd wordt voor een typische romigheid. Afwerking met een goed klomp koude boter en versgeraspte Monte Veronese kaas.
Bigoli is een dikke, ruwe spaghetti, vaak geserveerd met een ragu van eend of paardevlees dat urenlang op een laag vuur heeft staan pruttelen.
Pastissada de Caval is langzaam gegaard stoofvlees van paard, meestal geserveerd met polenta.
Zoals ge ziet, geen verfijnde keuken met een vleugje citroen, maar eerder hartig en aards, diep en vullend, bedoeld voor de boeren die de ganse dag op het veld werkten. Maar wel complex door de lange bereidingstijden. En schitterend in combinatie met de lokale rode wijnen: Valpolicella Classico(DOC), Valpolicella Ripasso(DOC) en Amarone Della Valpolicella(DOCG).
Ze worden gemaakt van lokale druivensoorten: Corvina, Corvinone, Rondinella en Molinara.
- De Corvina is de protagonist in deze blend met meestal meer dan 50% aandeel. Deze druif geeft de wijn body en structuur met
aroma's van zure kersen, pruimen en een vleugje bittere amandel. Weinig tannines en kleur, maar wel een hoge zuurtegraad.
- De Corvinone is een complexe cépage met meer tannines, kruidigheid en kleur.
- De Rondinella voegt kleur, finesse en bloemige aroma's toe.
- De Molinara geeft frisheid, zuren en verfijning. Sinds 2003 niet meer verplicht in de blend. Misschien wel uit gemakzucht, want
heeft neiging tot oxidatie, dus vergt vakmanschap.
De Valpolicella Ripasso wordt soms wat meewarig de "baby Amarone" genoemd omdat ze de lichte Valpolicella meer karakter
geeft door hem "opnieuw te passeren": Nadat de Amarone wijn is uitgegist blijft de most in het vat en de "eenvoudige" Valpolicella wordt bij deze Amarone schillen gegoten en ondergaat dan een tweede gisting door de restsuikers en gisten in de schillen. Zo krijgt hij extra kleur, tannines, kracht en aroma's. Dus truk gelukt: frisheid van Valpolicella en kracht van Amarone.
Dan de (dure) koning van de regio: Amarone della Valpolicella. Gemaakt met dezelfde blend maar dan met druiven die maandenlang op matten zijn gedroogd (appassimento), wat resulteert in een complexe en krachtige wijn met hints van kruiden, chocolade, rozijnen, zwarte kersen, vijgen, dadels, vijgen, zwarte peper, kruidnagel, kaneel, leder, tabak, vanille en balsamico.
Het is geen evidentie om deze wijn bij gerechten te serveren: full-bodied, bijna olieachtig, intense smaakbeleving, goede balans tussen harmonieuze tannines en zuren. Niet te koud serveren(19°) en minimaal decanteren of uur op voorhand openen.
Deze krachtpatser heeft dan ook als tegenhanger een gerecht nodig die niet wegvalt.
Dus: Pastissada de Caval of een oude brokkelige Parmigiano Reggiano, ook een zeer rijpe Monte Veronese zou moeten lukken.
En buiten Italië: wildstoofpotjes genre everzijnragout.
Reactie schrijven